W 1437 r. w Rydwągach istniały 4 dobra służebne. Przywilej dla bartników wójta von Drauschwitza z 1482 roku wymienia, że Rydwągi zamieszkiwało na prawie pruskim czterech bartników, którzy wraz z bartnikami innych osad otrzymali od prokuratora szestneńskiego Ottona von Drauschwitza przywilej zakładania barci, polowań i połowu ryb w puszczy dla swoich własnych potrzeb. Według rejestru starostwa w Szestnie z lat 1651–1651 Rydwągi miały 44 włóki i 18 gospodarstw chłopskich.
W 1740 r. istniała we wsi jednoklasowa szkoła. W 1785 roku było w Rydwągach 27 domów, w 1815 roku – 33 domy i 192 osoby. W 1818 do tutejszej szkoły uczęszczało do niej 45 dzieci, które uczył po polsku Andrzej Bierfreud. W 1823 r. we wsi były 33 domy i 192 mieszkańców, a w 1838 roku – 36 domów i 280 mieszkańców. W 1849 r. pojawia się równorzędna polska nazwa wsi Ridwongy, a wieś określana jest jako wieś chełmińską, 1icząca 34 chałupy i 272 mieszkańców. Przed wojną francusko-pruską (1870 r.) powstała droga łącząca wieś z Mrągowem (Sensburg), a następnie z Kętrzynem (Rastenburg). W tymże czasie we wsi mieszkało 300 osób.