Pięć pozostałych rosyjskich dział otworzyło następnie ogień do uciekających Niemców. Kontratak ocalałych Rosjan poprowadził podporucznik Władimir Kotlinski, a po jego śmiertelnym ranieniu, podporucznik Strzemiński.

thumb|Fort II (Zarzeczny) Twierdza została ewakuowana dopiero na rozkaz dowództwa rosyjskiego 23 sierpnia 1915 roku w związku z ogólną sytuacją na froncie. Przed ewakuacją wojska rosyjskie zdołały zniszczyć część budowli (prawie w całości fort II Zarzeczny).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i opuszczeniu ziem polskich przez Niemców 23 lutego 1919 roku twierdzę przejęła armia polska.

Okres międzywojenny W 1920 roku podczas wojny polsko-bolszewickiej zajmująca twierdzę brygada pod dowództwem płk. Andrzej Kopy opuściła twierdzę bez walki, co spowodowało upadek BiałegostokuJan Szczepański „Władze i społeczeństwo Drugiej Rzeczypospolitej wobec bolszewickiego zagrożenia w 1920 roku“ Wydawnictwo Sejmowe 2022, ISBN 978-83-7666-720-1, s. 329.

W okresie międzywojennym na terenie twierdzy stacjonował 42 pułk piechoty oraz funkcjonowała Centralna Szkoła Podoficerska Korpusu Ochrony Pogranicza (CSP KOP).

Dowódcami twierdzy byli: płk Jerzy Altvater (13 grudnia 1918 – 28 maja 1919) i gen. ppor.