200px|right|Herb Korab thumb|Korab wśród innych polskich herbów w Herbarzu Złotego Runa z około 1433-1435. Korab (Korabczik, KorabiówOboczne nazwy pochodzą z: .) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Korab. Używano go głównie w ziemiach: kaliskiej, poznańskiej, sieradzkiej i na Mazowszu.
Opis herbu Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu czerwonym korab złoty z takąż murowaną blankową wieżą.
W klejnocie samo godło.
Pierwotna, średniowieczna forma miała okręt z masztem złotym i bocianim gniazdem, bądź z masztem i żaglem srebrnym. Do XVI wieku została wyparta przez formę z wieżą blankowaną.
Najwcześniejsze wzmianki Herb pochodzenia angielskiego. Najstarsza pieczęć pochodzi z 1299 roku, zaś najstarszy zapis z 1403.
Herb przedstawiony w Herbarzu Złotego Runa z lat 1433-1435.
Najwcześniejsze lokalne źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae polskiego historyka Jana Długosza, który wywodził go z terenu Niemiec. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: "Korabyczyczy nauem marinam cum velo et mało auream in campo rubeo defert.