Le Jan natomiast używa imienia Agilberta, aby wskazać na jego pokrewieństwo z Agilolfingami; Le Jan, s. 388.
Agilbert został wyświęcony na biskupa Franków, zanim udał się do Brytanii. Przybył do Wessexu po powrocie do władzy króla Cenwalha, skazanego na banicję przez Pendę pod koniec lat 40. lub 50. VII wieku. Został mianowany następcą Biriniusa (który później także został kanonizowany; przypisuje mu się nawrócenie Wesseksu na chrześcijaństwo) na biskupa Wesseksu, który po zajęciu chrześcijańskiej części Mercji ustanowił pierwszą diecezję w tym państwie jako biskup Dorchester, niedaleko Oksfordu.
W miejscu tej katedry powstało później opactwo Dorchester, w którym znajdują się ozdobne pomniki upamiętniające dwóch pierwszych biskupów. Według Historia ecclesiastica gentis Anglorum Bedy, Agilbert „spędził dużo czasu w Irlandii w celu studiowania Pisma Świętego”Beda Czcigodny, Historia ecclesiastica, księga III, rozdział 7.Jego nominacja miała nastąpić dzięki CenwalhowiKirby, Earliest English Kings, s. 48-49.