Podział Źródła historyczne można z punktu widzenia ich statusu ontologicznego podzielić na: materialne, wśród których wyróżnić można z kolei: pisane – zawierające informację utrwaloną za pomocą pisma na papierze, papirusie, skórze, glinianych tabliczkach, monetach czy jakichkolwiek innych nośnikach; wśród źródeł pisanych wyróżnić można: historiograficzne (opisowe) – kroniki, roczniki, pamiętniki, wspomnienia, spisy kazań, dzieła literackie itp. narracyjne – pamiętniki, kroniki normatywne (dokumentacyjne, aktowe) – powstałe jako dowód czynności prawnej (dokumenty, akta, spisy inwentarza gospodarczego, sprawozdania, protokoły – powstałe na użytek administracji, dokumentacja obrad parlamentu, konstytucje, dekrety) epistolarne (wszelkiego rodzaju korespondencja) hagiograficzne – żywoty świętych, biograficzne – żywoty cesarzy, monarchów, epigraficzne – napisy na kamieniach, ścianach budowli historycznych niepisane: wykopaliskowe (źródła archeologiczne) – szczątki naczyń, uzbrojenia, przedmioty codziennego użytku, pozostałości obiektów mieszkalnych czy grobów ikonograficzne obiekty architektoniczne – zamki, świątynie, stare kamienice, dzieła sztuki – obrazy, posągi, rzeźby, biżuteria, niematerialne: legendy, obyczaje, język, itd.