W styczniu 1793, po upadku Konstytucji 3 Maja i przejęciu władzy przez zwolenników Konfederacji targowickiej, został zdymisjonowany z funkcji komendanta przez Stanisława Szczęsnego Potockiego.
W powstaniu kościuszkowskim 1794 generał lejtnant, od czerwca zastąpił Stanisława Mokronowskiego jako komendant miasta Warszawy i siły zbrojnej Księstwa Mazowieckiego, odpowiedzialny za sprawy organizacyjne i umocnienia obronne. Uczestniczył w decyzjach dotyczących działań wojskowych w okolicach stolicy. Po niewoli Kościuszki członek Rady Wojennej naczelnika Tomasza Wawrzeckiego. 8 listopada decyzją naczelnika oddał garnizon warszawski pod rozkazy Stanisława Augusta, co miało ułatwić rokowania kapitulacyjne z Suworowem.
Po upadku powstania brał udział w pracach komisji likwidacyjnej Szkoły Rycerskiej. Wkrótce potem zamieszkał w Puławach, gdzie na swoim dworze zatrudnił go Adam książę Czartoryski.
Na dawnym cmentarzu przykościelnym Parafii Znalezienia Krzyża Świętego i św. Andrzeja Apostoła w Końskowoli zachował się poświęcony mu pomnik nagrobny.
Przypisy
Bibliografia