Nazwa epoki Nazwa epoki we wszystkich językach europejskich (fr. Les Lumières, niem. die Aufklärung, ang. the Enlightenment, hiszp. la ilustración. wł. l'illuminazione) odwołuje się do światła lub świateł, rozumianego/rozumianych jako siła rozpraszająca mrok. Światło jest jedną z naczelnych metafor całej epoki.
Oświecenie w każdym z krajów przybierało swoją specyficzną formę, wynikającą z lokalnych warunków. Stąd też wobec tych lokalnych form oświecenia niekiedy używa się nazwy z danego języka (np. die Aufklärung wobec niemieckiej formy oświecenia).
Ramy chronologiczne Oświecenie jest epoką w historii kultury i społeczeństw europejskich zasadniczo przypadającą na wiek XVIII. Jak w przypadku każdej z epok, dokładne ramy chronologiczne mają charakter umowny. Mogą też zachodzić różnice geograficzne w ramach tych obszarów życia, do których się odnoszą.
Za ramy chronologiczne epoki uznaje się lata 1680-1789. Data początkowa wiązana jest z końcem klasycyzmu francuskiego (we Francji), a ogólniej, za Paulem Hazardem, za początek „kryzysu świadomości europejskiej” (1680-1715), okresu będącego pomostem między wczesną nowożytnością a oświeceniem. Datą końcową jest wybuch rewolucji francuskiej (1789).