Wieś leży na Nizinie Śląskiej. Według podziału fizycznogeograficznego z 2017 dr. Krzysztofa Badory, Łącznik znajduje się w granicach mikroregionów Równina Mosznej (318.55.9) i Dolina Dolnej i Środkowej Białej (318.55.8). W granicach administracyjnych wsi znajduje się wzniesienie Kasperkowa Górka. W obszarze wsi przepływają rzeka Biała i potok Śmicki Potok.
Na pograniczu Łącznika i Dębiny znajduje się sztuczny zbiornik wodny Zielona Zatoka. W pobliżu wsi położona jest łąka o nazwie Torkowe.
Środowisko naturalne W Łączniku panuje klimat umiarkowany ciepły. Średnia temperatura roczna wynosi +9,7 °C. Duże zróżnicowanie dotyczy termicznych pór roku. Średnie roczne opady atmosferyczne w rejonie Łącznika wynoszą 704 mm. Dominują wiatry zachodnie.
Nazwa Nazwa miejscowości pochodzi od polskiego słowa oznaczającego łąkę – teren porośnięty trawą służący do wypasu zwierząt gospodarskich. Wywód przedstawia topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku, który notuje wieś pod obecnie stosowaną, polską nazwą Łącznik, a także zgermanizowaną nazwą Loncznik we fragmencie: „Loncznik (1534 Luntznitz, polnisch Łącznik, von Ląka die Wiese, auch Lontschnig)”. Na polskojęzycznej mapie wydanej w 1772 miejscowość została podpisana nazwą Lacznik.