W czasie kursu, który trwał od 15 stycznia do 22 marca 1929 r. (dwa razy w tygodniu, wieczorami) uczestników zapoznano z podstawowymi pojęciami z dziedziny szyfrów, ich historią i klasyfikacją oraz metodami ich rozwiązywania. Wykładowcami tajnego kursu byli major Maksymilian Ciężki, podporucznik rezerwy i inżynier Antoni Palluth oraz podpułkownik dyplomowany Franciszek Pokorny. Maksymilian Ciężki zmienił podejście do kryptologii, zamiast dotychczas zatrudnianych do łamania szyfrów lingwistów, stwierdził, że do łamania szyfru maszynowego muszą być zaangażowani matematycy. Po ukończeniu kursu wskazał on trójkę najbardziej zdolnych studentów: Mariana Rejewskiego, Henryka Zygalskiego i Jerzego Różyckiego, którzy zostali zatrudnieni w Biurze Szyfrów. W latach 1929–1932 pracowali jako kryptolodzy w gmachu Intendentury Wojskowej. W podziemiach budynku wyremontowano pokój i wyposażono go w niezbędne sprzęty, w którym wkrótce rozpoczęła się praca.