Od 1762 roku wieś należała do rodziny Rexinów. Około 1890 roku na przyległym cmentarzu wybudowano rodzinną klapicę Rexinów. W 1911 roku Salino sprzedane zostało rodzinie von Krauze i było w ich posiadaniu aż do 1945 roku. Po wojnie majątek przeszedł na własność Skarbu Państwa.
Zabytki thumb|Kościół filialny w Salinie thumb|Stary cmentarz (część zdewastowana) thumb|Kaplica na cmentarzu
Unikatowy, zabytkowy dworek szlachecki z XVIII wieku (połączenie tradycji polskiego dworu szlacheckiego i typowego pomorskiego budownictwa ryglowego). Posiada narożne alkierze, dach kryty strzechą. Replika dworku znajduje się w szymbarskim skansenie budownictwa drewnianego C.E.P.R. na Pojezierzu Kaszubskim. XIX-wieczny neoromański kościół parafialny (obecnie filialny) z 1839 roku, zbudowany z kamienia polnego (z bogatym wyposażeniem wnętrz pochodzącym z wcześniejszego okresu – m.in. ręcznie wykonany przez złotnika Franciszka Grützmachera złoty kielich mszalny). Klasyczna kaplica (rodziny von Rexinów na starym, częściowo zdewastowanym obecnie cmentarzu). Pozostałości starego grodziska na wyspie na Jeziorze Salińskim.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Zobacz też Lasy Lęborskie Puszcza Wierzchucińska Salinko
Przypisy
Kategoria:Salino