Historia Założenie osady nastąpiło najprawdopodobniej w XIII wieku. Wzmianki o istnieniu wsi Samocice pojawiają się za czasów Jana Długosza. W XV wieku wieś nosiła nazwę Samoczyce. Według przekazów, nazwa Samocice związana jest z rzeką Wisłą, która przepływa na granicy wsi, a w przeszłości przepływała przez jej tereny i pochodzi od słów; sama/samo-cice/ciece/ciecze, opisujących swobodny przepływ wody w tej rzece. W 1424 roku Samocice otrzymały prawa niemieckie. W połowie XV wieku Samocice, jako własność królewska, miały pięć majątków, z których pleban w Bolesławiu pobierał kolędę, a dziesięcinę snopową płacono biskupowi krakowskiemu. W końcowych latach XIX wieku, Samocice liczyły 172 domostwa i ok. 974 mieszkańców. W okresie tym największa posiadłość ziemska należała do hrabiego Potockiego. Aktualnie wieś jest nadal największą wsią pod względem liczby mieszkańców gminy Bolesław, i liczy ok. 700 mieszkańców.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Samocice, po jej zniesieniu w gromadzie Bolesław. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Zabytki Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Dom grodzki.