Siennica-Święchy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Czyżew.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Czyżewie.
Historia W XIX w. Sienice, Siennica albo Siennice. Osady i wsie okolicy szlacheckiej nad rzeczką Siennicą w powiecie ostrowskim, gmina Dmochy-Glinki. W wieku XIX okolicę tworzyły: Siennica Daćbogi, w 1827 roku 8 domów i 53. mieszkańców. Pod koniec XIX w. 6 domów, parafia Czyżew Siennica Gizy, w 1827 roku 6 domów i 40. mieszkańców. Pod koniec XIX w. 7 domów i 46. mieszkańców, parafia Czyżew Siennica Jasiochy, w 1827 roku 7 domów i 36. mieszkańców, parafia Czyżew Siennica Karasie, w 1827 roku 4 domy i 23. mieszkańców, parafia Czyżew Siennica Klawy, w 1827 roku 2 domy i 11. mieszkańców, parafia Czyżew Siennica Łukasze, w 1827 roku 7 domów i 40. mieszkańców. Pod koniec XIX w. 7 domów Siennica Pierce, w 1827 roku 6 domów i 40. mieszkańców, parafia Rosochate Siennica Pietrasze, w 1827 roku 6 domów i 49. mieszkańców, parafia Czyżew Siennica Puzyki, w 1827 roku 4 domy i 22. mieszkańców. Pod koniec XIX w. 5 domów Siennica Szymanki, pod koniec XIX w. 9 domów Siennica Święchy, w 1827 roku 15 domów i 78. mieszkańców.