Jeszcze w średniowieczu zasada paryska rozpowszechniła się, obecnie stanowi zaś standard (jedynie w Szwecji istnieją pozostałości zasady wywodzącej się z Bolonii).

Wraz z wyodrębnieniem się we wczesnej nowożytności lepiej zorganizowanych państw terytorialnych o jednolitej administracji i strzeżonych granicach oraz wzroście związanej z tym biurokracji wzrosła rola wykształcenia akademickiego, a co za tym idzie, pozycja społeczna studentów. Jednocześnie uniwersytety wykorzystywały wzrost zainteresowania studiami, wprowadzając opłaty za wszelkie czynności administracyjne. Jednocześnie rozwinięto nauczanie w bardziej związanym z ówczesnymi potrzebami kierunku, np. w matematyce kładąc nacisk na geometrię, potrzebną przy projektowaniu fortec. W tym czasie wprowadzono też exercitia, czyli pierwowzór dzisiejszych zajęć ćwiczeniowych oraz studia, które zapoczątkowały tradycję sportu akademickiego, obejmując naukę fechtunku i tańca.