Baizhang Huaihai (chiń. 百丈懷海, pinyin Bǎizhàng Huáihǎi; kor. 백장회해 Paekchang Hoehae; jap. ヒャクジョウエカイ Hyakujō Ekai; wiet. Bách Trượng Hoài Hải; ur. 749, zm. 10 lutego 814) – chiński mistrz chan (jap. zen), uczeń Mazu Daoyi.
Życiorys Baizhang urodził się w prefekturze Changle w Fuzhou, dokąd przeprowadzili się jego przodkowie z północy w czasie w latach 307–313. Pochodził z potężnego klanu Wang z Taiyuan. Był to jeden z największych rodów arystokratycznych Chin okresu dynastii Tang. Był zatem bardzo dobrze, klasycznie wykształcony, a także niezwykle zdolny. W Zutang ji znajduje się zapisana historyjka z jego dziecięcego okresu. Gdy był małym chłopcem, jego matka wzięła go do klasztoru, aby oddać cześć Buddzie. Wskazując na wyobrażenie Buddy, [Baizhang] spytał matkę „A co to jest?” Matka odparła „To jest Budda”. Dziecko powiedziało „Jego wygląd przypomina człowieka i nie różni się od mojego. W przyszłości również stanę się taki jak on”. Życie klasztorne rozpoczął u mnicha Huizhao z góry Xi w Guangdongu. Ten sam mnich był także nauczycielem Yaoshana Weiyana (745–828), który był nieco starszy od Baizhanga. Być może znali się.
Mnisie ślubowania złożył w 767 r. u mistrza winai Fazhao z góry Heng w Nanyue. Była to jedna z Pięciu Świętych Gór Chin.