) i jego obowiązku bycia wzorem dla reszty społeczeństwa, napiętnowały idee i działania studentów w chwili powstania corpsów. Wpływy idei klasycznego idealizmu można zbadać, analizując cytaty i zwroty zamieszczone w pamiętnikach studentów tamtych lat. Dominują najczęściej cytaty Schillera (który był od 1789 profesorem w Jenie). Głównym przedstawicielem idealizmu jest jednak Gottlieb Fichte, który jako wykładowca prowadził wykłady: „Przeznaczenia uczonego” (1794), „Istota uczonego i jej odbicie na polu wolności” (1805/1806). W studentach, jako w obyczajnie postępującej elicie intelektualnej, widział potencjalne ziarno poprawy społeczeństwa. Oświecenie i wykształcenie miało rozsadzić przestarzałe struktury. Swe główne dzieła Fichte wydał po 1792 i od tego czasu idealizm będzie coraz ważniejszy dla młodych intelektualistów, co więcej, stał się „” – warunkiem nieodzownym dla powstania corpsów.