Sytuacja po Wojnie Secesyjnej W 1866, wraz z zakończeniem amerykańskiej wojny domowej kolejne 2000 osadników zmierzało szlakiem Bozemana. Tego samego roku Nelson Story, przedsiębiorca z Montany, podjął niezwykle ryzykowną próbę przepędzenia około tysiąca sztuk bydła Texas Longhorn z Teksasu do złotonośnych obozów w Montanie, używając między innymi szlaku Bozemana. Był to jeden z pierwszych i najdłuższych komercyjnych przepędów bydła do tego regionu. Zbudowano na trasie szlaku dwa forty: Fort Phil Kearny i Fort C.F. Smith oraz odbudowano spalony przez Indian Fort Connor, nazwany teraz Fort Reno. Armia amerykańska zwołała naradę z Indianami do Fort Laramie, na którą zaproszono również wodza Czerwoną Chmurę. Celem spotkania było uzyskanie od Dakotów, reprezentujących także interesy innych plemion, zgody na używanie szlaku przez białych. Indianie nie chcieli się zgodzić, gdyż podróż osadników szlakiem spowodowałby płoszenie łownej zwierzyny i ingerencję w ziemie, uważane przez Indian za święte. Kiedy było już blisko uzyskania kompromisu, Czerwona Chmura przerwał pertraktacje widząc, że regiment amerykańskiej piechoty przybył do fortu w celu budowania nowych fortów, mimo że nie było jeszcze porozumienia w tej sprawie. Była to iskra zapalająca konflinkt, nazwany Wojną Czerwonej Chmury.