XIX wieku Sobiekursk stał się własnością Hipolita Wilsona, następnie Jana Stalkowskiego (1800–1853), po nim jego zięć, Maksymilian Zawadzki. W tamtym czasie dobra sobiekurskie obejmowały także Piotrowice, Łukówiec, Tabor i Podbiel. W 1885 roku we wsi żyło 13 gospodarzy na 25 morgach ziemi, folwark obejmował natomiast 765 mórg pól i ogrodów, 162 morgi łąk, 120 mórg pastwisk i 113 mórg lasów.Po śmierci Maksymiliana Zawadzkiego majątek przeszedł w ręce jego syna Józefa, który zmarł w latach 20. XX wieku. Dobra sobiekurskie odziedziczyły dzieci Józefa, najpierw Roman, następnie Jerzy. Trzeci z braci, Aleksander stał się dzierżawcą majątku Glinki, siostrze Annie przypadły natomiast Stawiszcze.
Przypisy BIP gminy. Fundusz sołecki na 2025 rok. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2023 s. 2
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Bibliografia „Karczew. Dzieje miasta i okolic”, praca zbiorowa pod redakcją Leszka Podhorodeckiego, s. 260, Karczew 1998, wydano nakładem Rady Miejskiej w Karczewie, .
Linki zewnętrzne
Sobiekursk na stronie gminy Karczew
Kategoria:Karczew (gmina) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo mazowieckie)