Ten specyficzny język mieszkańców Soc uznać należy obecnie za zagrożony wymarciem, gdyż umiejętność posługiwania się nim ograniczona jest do grupy osób w podeszłym wieku i nie jest on przekazywany młodszym pokoleniom.
Wieś w 2011 roku zamieszkiwało 99 osób.
Historia wsi XVI–XVIII w. Nazwa wsi pochodzi najprawdopodobniej od socenia, czyli sączenia, ponieważ pierwsi osadnicy po przybyciu w okolice dzisiejszych Soc zastali niewielki strumyczek, ledwie sączący się z ziemi. Pierwsza pisana wzmianka o wsi pochodzi z 1560 roku, kiedy to wieś ta należała do wójtostwa Trościanickiego.
Wieś Soce powstała w wyniku królewskich procesów regulacyjnych związanych z pomiarą włóczną. Pierwsza wzmianka o Socach pochodzi z 1541 r., kiedy to wójt trościanicki Ignacy Protasewicz otrzymał od króla dokument, mocą którego Zygmunt Stary cofnął m.in. zbyt wielkie obciążenia, jakie na poddanych podporządkowanych dworowi trościanieckiemu, nałożyła wcześniej królowa Bona. Wieś wzmiankowana była też w lustracji województwa podlaskiego z 1576 r. jako wchodząca w skład starostwa bielskiego, folwarku Stołowacz, przynależącego zaś do wójtostwa trościanieckiego. W 1759 r. wystawiono w Socach karczmę.