W 1312 cystersi na życzenie margrafa brandenburskiego Waldemara, który najechał wówczas Wielkopolskę spisali ponownie przywilej potwierdzający własność swoich posiadłości, w którym po raz pierwszy pojawia się niemiecka nazwa Valkenwalde.
Miejscowość wspominały liczne historyczne dokumenty prawne, własnościowe i podatkowe. W 1460 król polski Kazimierz IV Jagiellończyk ustalił wymiar ciężarów i robocizny należnych zamkowi w Międzyrzeczu ze wsi klasztornych należących do opactwa w Bledzewie w tym z Sokolej Dąbrowy. W 1532 odnotowany został Walenty pleban wiejski będący w sporze z duchownym Piotrem Gorzyńskim. W 1547 plebanię w Sokolej Dąbrowie wakującą po śmierci plebana Wawrzyńca, otrzymał kapłan Marcin de Mosznicz. W 1545 opat bledzewski toczył spór sądowy z Zygmuntem Bukowieckim z Chyciny i Goruńska o granice między Bledzewem i Sokolą Dąbrową, a wsią Goruńsko.