Szadowski Młyn (też: Szadowo, dawn. niem. Schadauer Mühle) – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Kwidzyn. Leży nad Liwą.
W XIII wieku obszar dzisiejszego Szadowa i Szadowskiego Młyna pokrywała puszcza. Na początku XIV wieku tereny leśne należały do Prusa Scillinga (Silingsa). W 1327 roku weszły w skład dóbr biskupich, zwanych Trynowe (nazwa pruska). Wtedy to ówczesny biskup Rudolf zlecił Mikołajowi lokację wsi na 26 łanach. Lokacja odbywała się na prawie chełmińskim. Sołtys otrzymał trzy wolne łany, trzecią część dochodów sądowych i karczmę. W zamian płacił roczny czynsz w wysokości pół grzywny. Łany kmiece obłożono czynszem szesnastu skojców rocznie. Wieś otrzymała nazwę niemiecką Schadow (Schadau). Szadowo w XVI wieku zaliczało się do dóbr liczeńskich. W latach 1519–1521 następowały poważne zniszczenia miejscowości w czasie wojny polsko-krzyżackiej. W 1517 odbudowa wsi, uruchomienie młyna wodnego z kołem młyńskim i tartaku 1717 rok, w Szadowie było tylko osiemnaście łanów uprawnych.