Szalejów Górny () – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko, w zachodniej części Kotliny Kłodzkiej.
Położenie Szalejów Górny to duża wieś łańcuchowa leżąca w zachodniej części Kotliny Kłodzkiej, pomiędzy Szalejowem Dolnym na wschodzie i Wolanami na zachodzie, na wysokości około 325–350 m n.p.m.
Podział administracyjny W przeszłości do wsi należał przysiółek Miednica (). Obecnie wyludniony. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Historia Początki Szalejowa Górnego sięgają pierwszej połowy XIII wieku, w 1269 istniał tu kościół. W 1350 arcybiskup Arnoszt z Pardubic kupił miejscowość, a następnie przekazał ją augustianom z Kłodzka. W czasie wojen husyckich wieś została złupiona, ale szybko podniosła się z upadku. Jako posiadłość ziemska uległa znacznemu rozdrobnieniu, w szczytowym okresie należała do jedenastu właścicieli. W 1527 Szalejów Górny przeszedł na własność klasztoru jezuitów w Kłodzku.