Czasy współczesne Wieś liczyła w 1926 roku około 900 mieszkańców. Szczaniec został zdobyty 31 stycznia 1945 roku przez oddziały 69 Armii ZSRR w ramach Operacji wiślańsko-odrzańskiej, prowadzonej przez wojska 1 Frontu Białoruskiego. Następnie wieś została włączona do Polski. Jej dotychczasową ludność wysiedlono do Niemiec. Szczaniec nie został poważnie zniszczony podczas działań wojennych, dzięki temu do dziś zachował się dawny układ przestrzenny wsi charakteryzujący się położonym w centrum trójkątnym placem oraz zwartą, kalenicowo-szczytową zabudową, z przełomu XIX/XX w.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Szczaniec. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego. Toponimia Historycy nie są zgodni co do pochodzenia nazwy wsi. Część z nich poszukuje powiązania ze staropolskim pojęciem "stan", czyli punktem daniny książęcej lub "stannica" czyli miejscem obozu wojskowego. Wraz ze zjawiskiem zniemczania terenów zachodnich doszło do kolejnych modyfikacji słowa Szczaniec na de Stencz i Szanzec pochodzących od niemieckiego słowa Schanze oznaczającego umocnienia obronne. Jednocześnie w dokumentach diecezji poznańskiej z końca XV wieku pojawiają się nazwy "Szczaniec", "Sczaniec".