W II Rzeczpospolitej wieś w powiecie jarosławskim województwa lwowskiego. W 1931 liczyła 317 zagród i ok. 2000 mieszkańców, prawie samych Polaków. W latach 1944–1947 działała tu silna samoobrona broniąca ludności cywilnej. Nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA dokonali kilku napadów rabunkowych na wieś, mordując 4 Polaków. 29 kwietnia 1945 oddział dywersyjny Narodowego Zjednoczenia Wojskowego z Zarzecza pod dowództwem Bronisława Gliniaka ps. Radwan wydał w Szówsku walkę żołnierzom Armii Czerwonej, zabijając 14 z nich.
II wojna światowa przyniosła zniszczenie komina i grabież parku maszynowego kaflarni. W 1950 roku nastąpiła nacjonalizacja zakładu, który nie zachował się do czasów współczesnych.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Szówsko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego. Kościół