Po śmierci Rehefelda, wieś nie miała już jednego właściciela. Powstały dwa majątki: dobra rycerskie (Stecklin I) z modrzewiowym dworkiem, stanowiące obszar dworski o powierzchni ok. 573 ha, oraz ok. 142 ha gruntów, na bazie których powstał później folwark Stecklin II (Szteklinek), kolejno w rękach polskich rodzin – Kalksteinów, Góreckich, Jaczkowskich, Kisielińskich i Felskich. Obecny adres jego siedziby to Szteklin nr 1K. Plata-Nalborski, Dzieje dóbr rycerskich i modrzewiowego dworku w Szteklinie, „Nasze Pomorze”, nr 26, 2025, s. 91-92.K. Plata-Nalborski, Wieś Szteklin w świetle danych historyczno-statystycznych, „Kociewski Magazyn Regionalny”, nr 1 (110), styczeń-grudzień 2025, s. 101..
Modrzewiowy dworek do 1896 r. posiadał Oswald Rehefeld. Związane z nim dobra rycerskie uległy znaczącemu zadłużenia i nabył je szczeciński bank hipoteczny z zamiarem parcelacji. Dworek wraz z ok. 221 ha ziemi kupił w 1897 r. Polak Teofil Bielecki, który w kolejnych latach sprzedał znaczną część gruntów, na bazie których powstały nowe gospodarstwa rolne. Liczącą już tylko 30,11 ha resztówkę dóbr rycerskich nabyli w 1913 r. Jan i Anastazja Krefft. Kolejni właściciele: Juliusz i Konstancja Ossowscy (1918), Johannes i Bertha Rose (1927), Józef i Helena Michałowscy (1935), Krystyna Węsierska z d. Michałowska (1959), Skarb Państwa (1974)K.