Miejscowość była wsią rycerską, a później szlachecką oraz gniazdem rodowym wielkopolskiego rodu Szurkowskich herbu Wąż. W 1409 biskup poznański Wojciech Jastrzębiec w zamian za Bukownicę dał wieś Tomisławowi, Wojciechowi i Stanisławowi oraz ich matce Jafroszce, którzy przyjęli później odmiejscowe nazwisko Szurkowskich. W 1418 Wojciech i Stachnik Szurkowscy toczyli proces sądowy z Jakubem z Górki Miejskiej o granice pomiędzy Szurkowem, a Roszkowem. Według opisów świadków Szurkowscy usypali kopce na tej granicy wzdłuż dawnego ujazdu. W latach 1409–1426 właścicielem wsi byli bracia Szurkowscy: wicepodsędek kościański Wojciech, podsędek poznański Stanisław Stachnik Szurkowski oraz Tomisław Szurkowski herbu Wężyk. W połowie XV wieku miejscowość dziedziczy kolejne pokolenie Szurkowskich. W 1597 Jan Szurkowski podzielił się ze swym bratankiem Maciejem wsią Szurkowo. Dokument wspomniał we wsi wiatrak oraz jeziorko zwane Rogoźno.