Historia Miejscowość historycznie związana jest z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od drugiej połowy XIV wieku i ma średniowieczną metrykę. Początkowo była własnością szlachecką, należącą do lokalnej, wielkopolskiej szlachty z rodu Sędzińskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Opalińskich herbu Łodzia. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1444 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1473 leżała w parafii Buk.
Pierwsze zapisy o wsi pochodzą z lat 1387-1412 kiedy archiwalne zapisy sądowe odnotowały Mścigniewa Sędzińskiego zwanego Przekułą (oryg. „Przecula, Przekula”) właściciela Sędzina, Sędzinka i Cerekwicy. Był ojcem Jana, Smysławy, Doroty i Dzierżki. W latach 1387-1408 był notowany jako świadek na dokumentach sądowych. W latach 1388-1411 toczył liczne procesy majątkowe. W 1388 z Katarzyną żoną kasztelana starogrodzkiego Mikołaja z Bytynia oraz z jej synem Wojciechem. W 1388 kolejny proces z Michałem z Mikoszek. W 1402 Mścigniew toczył proces z Prędotą z Wierzei koło Buku o granice Sędzin i Wierzei. W 1402 toczył spór sądowy z kmieciem Piotrem z Sędzin. W 1403 wraz z Mikołajem Kozłowskim (alias Jarogniewskim) był w sporze z Wojsławem z Palędzia bratem m. in.