W 1775 roku wojewoda poznański Józef Klemens Mielżyński dokonuje ekwicji, czyli zabezpieczenia swych dóbr surażskich na wsiach wielkopolskich, w tym na Snowidowie.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) Snowidowo należało do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Snowidowo należało do okręgu grodziskiego i stanowiło część majątku Kotowo, którego właścicielem był wówczas Maciej Mielżyński. W skład majątku Kotowo wchodziły ponadto: Borzysław oraz Woźniki. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 157 mieszkańców i 16 dymów (domostw). W połowie XIX wieku wraz z rozwojem okolicznych browarów w Snowidowie rozpowszechniła się uprawa chmielu. W 1861 r. sięgała około 50 tyczek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Od 2009 roku w pobliżu wsi działa należąca do PGNiG Odazotownia Grodzisk, druga w Polsce odazotownia gazu ziemnego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Smyczyna w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Grodzisk Wielkopolski (gmina) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)