thumb thumb|Żołnierze polscy w bitwie o Narwik thumb|Polacy w trakcie ewakuacji do Francji Bitwa o Narwik – starcie między siłami niemieckimi a alianckim Korpusem Ekspedycyjnym trwające od 9 kwietnia do 8 czerwca 1940 roku w okolicach portu i miasta Narwik. Miejsce to zarówno dla Niemców, jak i dla aliantów, z uwagi na swą strategiczną wagę, stało się środkiem ciężkości walk w Norwegii. Niezamarzający port przeładunkowy szwedzkiej rudy żelaza był przedmiotem niemal dwumiesięcznych zmagań.
Podłoże 1 marca 1940 Adolf Hitler zdecydował o dokonaniu inwazji na Norwegię, o kryptonimie Weserübung. Siły niemieckie podzielono na sześć grup, mających zająć główne porty Norwegii. Jednym z ważniejszych był port w Narwiku, stanowiący najbardziej dogodną drogę do transportu rudy żelaza importowanej ze szwedzkiego zagłębia w Kirunie w zimie, kiedy nie można korzystać z zamarzającego portu Luleå nad Bałtykiem. Był on najbardziej wysuniętym na północ celem niemieckiego desantu w Norwegii. Z powodu jego największego oddalenia od Niemiec, dla jak najlepszego efektu zaskoczenia zdecydowano przeprowadzić desant na szybkich jednostkach, jakimi były niszczyciele. Znaczenie miał także fakt, że Narwik leży w głębi fiordu Ofot, w odległości, łącznie z fiordem Vest, ok.