W 2 ćwierćwieczu XIX wieku na miejscu pierwotnej świątyni wzniesiono nowy kamienno-ceglany kościół. Od początku XX wieku liczba mieszkańców Suliborka systematycznie malała. Od października 1939 r. we wsi przebywała grupa 30-40 polskich jeńców wojennych ze stalagu II D w Stargardzie. Później wbrew Konwencji Genewskiej – zostali oni cywilnymi robotnikami przymusowymi. Wieś poważnie ucierpiała w 1945 r. Walki w okolicy Suliborka trwały od 9 lutego do 4 marca 1945 r. wieś kilkakrotnie przechodziła z rąk do rąk. Zniszczeniu uległ kościół, liczne zabudowania chłopskie. Po II wojnie światowej wieś zasiedlona głównie przesiedleńcami ze wschodu. Do końca lat 70. XX wieku w Suliborku działała szkoła, czynny był punkt biblioteczny. W 1984 r. wieś liczyła 13 gospodarstw chłopskich. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku funkcjonowała tu ferma bydła domowego, od 1997 r. w rękach prywatnych dzierżawców.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisana jest: ruina kościoła ewangelickiego z pierwszej połowy XIX wieku.
Przypisy
Kategoria:Recz (gmina)