Historia Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. Początkowo należała do morawskiego księstwa opawskiegoMapa księstwa opawskiego, które terytorium co najmniej od końca XV wieku było już uważane za część Górnego Śląska.
Najstarsze źródła pisane wspominające miejscowość pochodzą z 1340, kiedy to miejscowość villa Sulcau została zakupiona wraz z Baborowem przez Ofkę raciborskąCzerska, Barbara. Celtycki ośrodek hutniczy w powiecie Głubczyce. Acta Universitatis Wratislaviensis No. 157. Studia Archeologiczne V. Wrocław, 1972 r. (skan strony dostępny tu).
Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego. Według danych pochodzących z 1880 roku, wieś funkcjonowała pod polską nazwą Sulkowice oraz należała do parafii św. Mikołaja Biskupa w Dzielowie.
Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono postać św. Józefa z lilią w lewej ręce, prawą ręką trzymającego dłoń idącego z nim małego Jezusa. Od 1819 roku posiadała kaplicę katolicką oraz szkołę, w której, mimo iż mieszkańcy wsi byli etnicznie Polakami, uczono się i modlono po morawsku i identyfikowano się jako Morawcy.