Od 1674 „Sulow”, zaś od 1827 „Sulów”.

W połowie XV wieku wieś należała do parafii Kraśnik. Długosz opisuje szczegółowo powinność wsi wobec klasztoru w Koprzywnicy. W roku 1456 Kazimierz IV Jagiellończyk oświadcza, że na podstawie przedłożonych mu przywilejów książąt Bolesława i Leszka mieszkańcy wsi Bystrzyca, Sułów i Zakrzów są wolni od powinności na rzecz zamku lubelskiego. We wsi był folwark i młyn. Notatka z roku 1676 potwierdza istnienie Sulowa i Zakrzówka, ponieważ opat koprzywnicki uiszczał opłatę na rzecz Królestwa od 3 dworów, 7 usług i 37 podanych. Jeden z tych dworów znajdował się w Sulowie. Do dóbr folwarku w Sulowie należało „270 roli, 28 łąk 3 ogrody 44 pastwisk”, jak również las. Od końca XVI wieku Sulów należał do nowo powstałej parafii Zakrzówek.

Po kasacie klasztoru w roku 1819 tereny te nabył książę Adam Jerzy Czartoryski. Po powstaniu listopadowym przeszły one na własność rządu. Dnia 5 lipca 1866 roku zgodnie z postanowieniem carskim otrzymał je generał rosyjski Teodor Trepow, a po nim odziedziczył je jego syn – Kazimierz Trepow, który uzyskał ukaz cesarski na rozparcelowanie donacji pod warunkiem utworzenia parafii prawosławnej w Zakrzówku. Parcelacja odbyła się w latach 1902–1903.