(…) Stoją już nowe, nowoczesne domy mieszkalne, ale we wsi sporo jest jeszcze chałup pamiętających dawne dzieje. Przez wieś biegnie asfaltowa szosa, autobusy PKS mają tu końcowy przystanek. Poczta ma skrzynkę na listy, handel – jakiś sklep spożywczy, straż – remizę, chyba jednak trochę zapomnianą. (…) Po dawnym dworze, ostatnią materialną pamiątką są betonowe słupy bramneS. Żagiel, „Tygodnik Ciechanowski”, 1994, nr 27, s. 5.. Z rokiem 2004 w Sułkowie Borowym nastąpiły znaczące zmiany; mieszkańcy mając już wodociąg (od 1997 r.), zaczęli korzystać z kanalizacji. Powstało boisko i plac zabaw. Wyremontowano remizę / świetlicę, zmieniono przystanek autobusowy, położono chodniki. Inwestycje współfinansowano ze środków unijnych, w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi”. Dokonano renowacji czterech przydrożnych kapliczek, postawionych jako wota błagalne i dziękczynne, w latach 1887–1945. Pobudowano nowe domy, wyremontowano te z „dekady gierkowskiej”, zrestrukturyzowano rolnictwo. Wymienione przeobrażenia, z uwzględnieniem tradycji przodków, były tematem wielu artykułów i fotoreportaży, w społeczno-religijnej gazecie „W drodze do Emaus”„W drodze do Emaus”, 2005, nr 8, s. 8, 24, 2007, nr 9-10, s. 5, 2010, nr 8, s. 23–24, 2011, nr 1, s. 18, nr 2, s. 15, 2012, nr 2, s. 18..