Historia elektrokardiografii mały|Aparat EKG skonstruowany przez Einthovena mały|Popularny w latach 50. i 60. XX wieku aparat do wykonywania EKG Historia EKG – szczególnie w swoich początkach – wiąże się z odkryciami z dziedziny fizyki, gdyż elektrokardiograf w istocie jest bardzo czułym galwanometrem. Późniejszy rozwój EKG związany jest z obserwacją zmian pojawiających się w zapisie i ich powiązaniem z konkretnymi jednostkami chorobowymi.
Pierwszym istotnym wydarzeniem, o którym można powiedzieć, że zapoczątkowało ono w następnych latach rozwój elektrokardiografii
Kluczowym wydarzeniem, które umożliwiło później opracowanie elektrokardiografii, było odkrycie zjawiska elektromagnetyzmu przez duńskiego fizyka Hansa Christiana Ørsteda. Stało się to 21 kwietnia 1820 r. podczas wykładu, na którym demonstrował swoim studentom między innymi ogrzewanie platynowego drutu prądem z ogniwa Volty. W trakcie tej demonstracji zauważył on nagle, że igła magnetyczna leżącego obok kompasu poruszała się za każdym razem, gdy prąd elektryczny był włączony. W tym samym roku Johann Schweigger wzmocnił ten efekt przez 100-krotne owinięcie drutu z prądem na szpulce. Schweigger wynalazł pierwszy galwanometr i ogłosił swój wynalazek na Uniwersytecie Halle 16 września 1820.