Stara Bystrzyca (niem. Alt Weistritz) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka, nad rzeką Bystrzycą Łomnicką. Zabudowa miejscowości ma charakter łańcuchówki.

Położenie Stara Bystrzyca to wieś łańcuchowa o długości około 3 km, leżąca pomiędzy Bystrzycą Kłodzką na wschodzie i Nową Bystrzycą na zachodzie, na wysokości 360–380 m n.p.m.

Podział administracyjny W latach 1945–1954 Stara Bystrzyca była siedzibą gminy Stara Bystrzyca. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Nazwa W średniowieczu miejscowość nazywała się Alden Wystricz, a wiekach późniejszych Alt Weistritz. 12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Stara Bystrzyca.

Historia Najstarsze znane wzmianki o miejscowości o nazwie Weistritz pochodzą z 1316 roku. W XIV wieku Stara Bystrzyca należała do rodziny Glaubitzów. W 1381 roku znajdował się w miejscowości młyn, sprzedany przez Glaubitzów szpitalowi bystrzyckiemu. W XV wieku miejscowość stała się własnością królewską, a następnie została kupiona przez magistrat Bystrzycy. W 1765 roku powstało tu wolne sołectwo. W roku 1840 we wsi było 136 domów, w tym: szkoła katolicka, dwa młyny wodne, tartak, gorzelnia, bielnik i kilka warsztatów tkackich.