thumb|Herb rodowy rodu Borcke Stara Dobrzyca (niem. Alt Döberitz) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko, nad północnym brzegiem jeziora Dobrzyca.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Historia Stara Dobrzyca w wieku XV była lennem rodu Vidante. Kiedy ród ten wymarł, panami na Starej Dobrzycy zostali Borkowie. Później miejscowość miała wielu właścicieli np. w latach 1765-1798 właścicielem był Henning Georg Brockhausen. W latach 1818–1945 miejscowość administracyjnie należała do Landkreis Regenwalde (Powiat Resko) z siedzibą do roku 1860 w Resku, a następnie w Łobzie.
Nazwa Wieś wzmiankowana w 1436 jako DubbernitzeTrautmann R., Elb- und Ostseesslavischen Ortsnamen, Teil II 35, Berlin 1948-1956.. Na mapie Lubinusa z 1618 nosi nazwę Dabritz. 9 grudnia 1947 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości Alt Döberitz – Stara Dobrzyca, określając drugi przypadek jako Starej Dobrzycy, a przymiotnik – starodobrzycki. Obecna nazwa miejscowości ma związek z nazwą historycznąBeata Afeltowicz, rozprawa doktorska, Nazwy miejscowe byłych powiatów łobeskiego i nowogardzkiego, Gdańsk 2005, s. 234..