Na przełomie XIV i XV wieku właścicielami we wsi byli bracia Sędziwój oraz Andrzej Bojanowscy. W 1412 Andrzej zapowiedział w sądzie ziemskim swoje dziedziny: Stare Bojanowo, Żydowo oraz Ostrów. W 1420 toczył spór sądowy z Przybysławem z Brenna, do którego należała sąsiednią wieś Bruszczewo. Sprawa dotyczyła lokalizacji kopca narożnego pomiędzy wsiami Bruszczewo, Stare Bojanowo oraz Ostrów. W 1423 Andrzej Bojanowski zawarł pod umowną karą w wysokości 40 grzywien ugodę polubowną ze stolnikiem poznańskim Przybysławem Gryżyńskim. Ugoda ta dotyczyła podziału kosztów i zysków z grobli oraz młyna pomiędzy Starym Bojanowem a Bruszczewem. Według niej naprawę grobli miały finansować obie strony w wysokości po 1/3 wraz z młynarzem, a nakłady na młyn obciążać ich miały po połowie. Natomiast dochody z młyna, po odliczeniu części młynarza, również dzielone miały być po połowie. W 1435 Andrzej Bojanowski zapisał swojej żonie Klimce po 200 grzywien posagu oraz wiana na Starym Bojanowie oraz na Czyżewie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stare Bojanowo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.