Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 213 osób w 37 budynkach mieszkalnych. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Długosiodle. Podlegała pod Sąd Grodzki w Ostrowi i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Długosiodle. Spis z 2011 roku wzmiankował 808 mieszkańców. Do 2021 liczba mieszkańców Starego Bosewa wzrosła do 851.
W wyniku agresji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 wieś znalazła się pod okupacją niemiecką i do wyzwolenia weszła w skład dystryktu warszawskiego Generalnego Gubernatorstwa.
Podział administracyjny W czasie II wojny światowej na terenie miejscowości toczyły się ciężkie walki Wehrmachtu z Armią Czerwoną. Przez miejscowość przechodziła granica Generalnego Gubernatorstwa i III Rzeszy. W lasach podczas okupacji znajdowała się również tzw. „Kolonia Żydowska”.
Zabytki Na terenie Starego Bosewa znajduje się kilka stanowisk archeologicznych które wskazują, że osadnictwo istniało tu już w XI, XII wieku. Wśród odnalezionych przedmiotów podczas prac wykopaliskowych jest moneta, srebrny denar, wybita w 85 roku w mennicy w Rzymie, przedstawia cesarza Domicjana, a na rewersie – Minerwę z tarczą i włócznią.