W 1628 r. było tu 40,5 łanów chłopskich, 6 zagrodniczych, kuźnia, tkacz, karczma.
W 1856 r. na 3164 morgach gospodarowali: sołtys, 15 chłopów, 6 komorników, pleban, wikary, zakrystian-nauczyciel, kowal, karczmarz, młynarz. Były 54 domy mieszkalne, 77 budynków gospodarskich, dom starców.
W 1939 r. był to majątek dr. Ernesta Koseburga (173,5 ha), a 11 chłopskich gospodarstw liczyło ponad 20 ha, w tym Adolfa Freischmidta aż 98 ha.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Stare Chrapowo.
Zabytki Kościół średniowieczny z przełomu XV-XVI wieku, zbudowany z kamieni polnych. Szczyt wschodni gotycki. Gruntownie odnowiony w 1769 r. z wieżą z 1752 r., ołtarzem z 1591 r., dzwonami z 1503 r., 1584 r. i 1767 r. Wypalony w 1945 roku, w związku z czym spłonął renesansowy tryptyk z płaskorzeźbą Ostatnia Wieczerza i scenami pasyjnymi. Odbudowany w latach 1977-1986. Mur cmentarny z furtą i dwoma bramkami z XV-XVI wieku. W furcie południowej kropielnica.
Przypisy
Bibliografia
- Opis architektury i historii kościoła w Starym Chrapowie
Kategoria:Stare Chrapowo