Pierwszy zapis dotyczący wsi pochodzi z 1295 i mówi o tym, że książę wielkopolski Przemysł II nadał klasztorowi w Obrze Krampsko Stare i Nowe wraz z dąbrową zwaną "Kasztolko". W 1320 książę głogowski i wielkopolski Henryk IV Wierny] zatwierdził nadanie wsi Stare Kramsko na rzecz klasztoru w Obrze dokonane przez Mirona syna zmarłego Sułka de Lessotendorf. W 1327 król polski Władysław Jagiełło zaświadczył, że Jasiek z Kozłowa koło Buku syn zmarłego Sułka de Lessotzendorph wraz ze swymi córkami sprzedał dziedzinę Stare Kramsko klasztorowi w Obrze za 50 grzywien. W 1327 Jasiek z Kozłowa, Agnieszka córka Awdanka zmarłego syna Sułka z jednej, oraz Miro syn Sułka wraz ze swymi córkami Małgorzatą oraz Katarzyną z drugiej strony zawarli ugodę z Hermanem opatem oberskim w sprawie dziedziny Kramsko Stare. Według tego porozumienia opat miał dać 16 grzywien, z których Jasiek i Agnieszka mieli wziąć 6 grzywien tytułem poniesionych kosztów, a resztę podzielić mieli po 5 grzywien dla siebie oraz Mirona z córkami.
W 1361 król polski Kazimierz III Wielki zaświadczył, że przed jego sąd starosta generalny Wielkopolski odesłał sprawę o wieś Stare Kramsko, o którą Henryk opat oberski pozwał Gerwarda ze Słomowa.