"gulgustria alias kłodzisko quod alio censetur nomine pławce") koło "Kobylego Brodu", prawo posiadania karczmy, pobierania 1/3 kar sądowych, utrzymywania stada 100 owiec oraz wypasania ich na wspólnych łąkach. Do obowiązków sołtysa należała służba konno co drugi rok na zmianę z drugim sołtysem z tej wsi, na koniu wartości 6 grzywien, a gdy służba nie była potrzebna, sołtys miał płacił w zamian jednego florena. Miejscowi kmiecie mieli płacić rocznie jednego dukata węgierskiego, dwie miary owsa, dwa koguty, "dobrą łopatkę wieprzową" oraz 30 jaj z łanu, a także 4 razy w roku orać role folwarku oraz kosić siano.
W 1564 wieś liczyła 14 łanów powierzchni i płaciła dziesięcinę biskupowi poznańskiemu z 10 łanów po 4 grosze. W 1583 wieś liczyła 11 i 3/4 łana, a w 1603 wieś 12 łanów, z których każdy dawał plebanowi w Krampsku Nowym po trzy miary pszenicy i owsa na utrzymanie rektora szkoły w Krampsku Nowym. Meszne pobierał miejscowy pleban.
Podczas "potopu szwedzkiego" w 1657 r. wieś całkowicie zniszczono. Miejscowość do XVIII wieku należała do klasztoru oberskiego i leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793 roku znalazła się w Królestwie Prus.