– obszar na północ od linii Noteci-Dolnej Warty i zachód od Gwdy w dorzeczu Myśli, Drawy, środkowej Iny, stanowił część składową księstwa pomorskiego; w niewyjaśnionych okolicznościach został przejęty przez księcia wielkopolskiego Władysława Laskonogiego, a następnie jego bratanka, Władysława Odonica 1250 – margrabiowie brandenburscy z dynastii Askańczyków rozpoczęli ekspansję na wschód od Odry; z zajmowanych kolejno obszarów powstała następnie Nowa Marchia 2. poł. XIII w. – zbudowano kościół 1320–1323 – po wygaśnięciu dynastii askańskiej, Nowa Marchia przeszła przejściowo we władanie książąt pomorskich 1323 – władzę w Nowej Marchii objęli Wittelsbachowie 1335 – margrabia Ludwig przekazał Bolle von Stendalowi, mieszczaninowi z Chojny, pakt (rodzaj podatku) z młyna w Lytegorike, będącego własnością Nycolausa Albusa;