Stare Orzechowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Pomiechówek. Leży nad Narwią.
Historia W II wieku naszej ery istniała tu osada, której mieszkańcy trudnili się rybołówstwem, rolnictwem i garncarstwem. Przechodził przez te obszary tzw. Szlak Waregów. Pierwsza wzmianka o Orzechowie pochodzi z 1065 roku (Falsyfikat Mogileński). W 1150 roku Piotr Piotrowicz przekazuje Orzechowo klasztorowi Benedyktynów w Sieciechowie. W XII lub XIV wieku Orzechowo nadano Zakonowi Norbertanek w Płocku. W latach 80. XIV wieku książę mazowiecki Janusz wyraża zgodę na lokalizację Orzechowa na prawie chełmińskim. Przez teren Starego Orzechowa szły również w 1410 roku wojska księcia Witolda na Grunwald. W 1570 roku właścicielem Orzechowa zostaje prepozyt płocki Zakonu Norbertanek. W 1670 roku prepozyt płocki wznosi na terenie wsi kaplicę, która spłonęła w 1780 roku. Po III rozbiorze w 1795 roku Orzechowo było w zaborze pruskim. W 1807 roku teren ten stał się częścią Księstwa Warszawskiego, a po jego upadku wieś została w granicach Królestwa Polskiego. W 1813 roku tereny Orzechowa nawiedziła wielka powódź, która spowodowała zmianę nurtu Narwi i oderwała Kępę Kikolską od Pomiechówka. W 1830 roku podczas Powstania listopadowego przez Orzechowo przechodziły jedynie wojska łącznikowe.