Po II wojnie światowej, w czerwcu 1946, rozpoczęto transfery ludności miejscowości; około 200 osób dotarło wtedy w okolice Borken. Drugi transfer miał miejsce 30 września 1946; przesiedlono wtedy 250 osób na teren Brunszwika. Trzeci transfer z Rochowic i Wiesau miał miejsce w czerwcu 1947 – wysiedlono wtedy 200 osób na tereny radzieckiej strefy okupacyjnej.

Dawniej w miejscowości znajdował się kościół ewangelicki.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

Kalendarium 1242 – najstarsza znana wzmianka o miejscowości 1369 – dobra po księżnej Agnieszce Habsburg, wdowie po księciu świdnickim Bolku II Małym, w których leżały Rochowice, przekazano jako lenno do dóbr Clericusa Bolcze, uważanego za założyciela Bolczowa 1899, 1 sierpnia – otwarcie dworca klejowego (2 perony o długości 152 i 156 m) 1933 – wieś zamieszkiwało 949 osób 1939 – miejscowość zamieszkiwały 882 osoby 1975 – mieszkańcy rozebrali ewangelicki kościół