Historia miejscowości Osada odnotowana po raz pierwszy w 1664 r. Powstała na miejscu wyrąbanych lasów, na terenach należących do klasztoru w Kartuzach. Zakonnicy do założenia wsi sprowadzili niemieckich ewangelików z Pomorza ZachodniegoBreza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.181.
Drugi człon nazwy, tak jak w przypadku sąsiednich 'hut' (Chylowa Huta, Kapelowa Huta, Egiertowa Huta), dodatkowo wskazuje, że początki wsi były związane z powstaniem smolarni, czyli miejscem wypalania pni z karczowanych lasów i produkcji smoły, węgla drzewnego czy popiołu.
W roku 1772, po I rozbiorze Polski, włączona do Królestwa Prus.
U schyłku XIX w. we wsi była szkoła ewangelicka, 16 zagród gburskich i 10 zagrodników. Na koniec 1892 r wieś miała 287 mieszkańców - 260 Niemców ewangelików i 27 Kaszubów katolików.
W roku 1913 miejscowość miała 350 mieszkańców. Była karczma, której właścicielem był Ludwig Kresin. Była też cegielnia należąca do H. Hardtke. Mistrzem murarskim był Hermann Meyer, kowalem R. Muhsal, kołodziejem O. Muhsal, szklarzem A. Kobiella.
Od 1920 r., na bazie postanowień wersalskich, w granicach Polski (z przerwą na lata II wojny światowej).