Starowa Góra – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Rzgów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.
Historia W wyniku drugiego zaboru Polski w 1793 rejony dzisiejszej Starowej Góry (jak i ówczesnej Łodzi) znalazły się we władaniu Prus, a upaństwowienie dóbr biskupstwa włocławskiego w 1798 umożliwiło pozyskanie nowych terenów i ich zagospodarowywanie m.in. poprzez lokowanie kolonistów niemieckich. Na pozyskanych w ten sposób terenach założono 3 pierwsze kolonie pruskie: Effingshausen (obecnie Starowa Góra) Friedrichshagen (obecnie Augustów) i Neu Sulzfeld (obecnie Nowosolna). Osadnictwu niemieckiemu sprzyjał także okres Królestwa Polskiego, którego władze dążyły m.in. do rozwoju przemysłowego kraju.
Starową Górę (jak i inne kolonie) ulokowano na zasadach prawnych osad olęderskich, ale kształt i rozplanowanie nowych wsi różniły się. Kolonie budowano regularne, rozciągając wzdłuż głównej drogi. Ze względu na jednakowe powierzchnie pól, rozplanowanie i układ zabudowań nazwano ten typ wsi rzędówkami. Cecha ta jest doskonale widoczna także i dziś, m.in. główną ulicą i osią Starowej góry jest ul. Centralna, którą przecina droga krajowa 91.