W lutym 1657 roku Staświny zostały spalone przez wojska pisarza polnego litewskiego Aleksandra (Hilarego) Połubińskiego. Szkołę założono w 1819 roku. W 1906 roku uruchomiono linię kolejową Giżycko-Orzysz-Pisz, najbliższe stacje znajdowały się w Rudzie i Miłkach. W wyniku ciężkich walk pomiędzy wojskami niemieckimi i rosyjskimi o ufortyfikowany pas Wielkich Jezior Mazurskich od sierpnia 1914, do lutego 1915 roku, wieś została całkowicie zniszczona. Śladem tych zdarzeń jest cmentarz, gdzie spoczywa 34 poległych żołnierzy rosyjskich. Odbudowa wojennych zniszczeń trwała pięć lat, dzięki wszechstronnej pomocy z zachodnich rejonów Niemiec.
Do lat 30. XX wieku w Staświnach istniały dwa majątki ziemskie. Jeden z nich, położony we wsi, należał do rodziny Göbel. Posiadali oni (stan na przełom lat 20. i 30.) 100 ha ziemi, w tym 65 ha ziemi uprawnej, 10 ha łąk i 20 ha pastwisk oraz 16 koni, 5 owiec, 30 świń i 65 szt. bydła. Do ich dobytku trzeba zaliczyć dużych rozmiarów, parterowy dwór, z wyodrębnionym półpiętrem i dwuspadowym dachem, wzniesiony na początku XX wieku. Do dziś zachowały się pozostałości parku oraz część zabudowań gospodarczych.