Średniowieczne dzieje Strzelęcina są bardzo słabo oświetlona źródłami pisanymi. Nie zachowały się dotyczące tych dóbr nadania czy przywileje, znamy jedynie dokument z 1406 r. poświadczający wykupienie za 100 grzywien przez wielkiego mistrza Konrada von Jungingena i komtura gdańskiego Albrechta von Schwarzburga praw do majątku Strzelęcin oraz połowy Paraszyna i Chocielewka od niejakiego Borzysława, syna Będzimira (Borisla, Bandzemir son). Sąsiedztwo dwóch pierwszych posiadłości z Łęczycami i Godętowem wskazuje na to, że ów Borzysław mógł być potomkiem (lub krewnym) rycerza o tym samym imieniu, który w 1357 r. otrzymał od krzyżaków Dąbrówkę Wielką, a tamten z kolei – być może – spadkobiercą wzmiankowanego w 1284 r. Bożeja, właściciela Godętowa i Brzyna nad Jez. Żarnowieckim (niesłusznie utożsamianego niekiedy z Brzeźnem Lęborskim)Księga komturstwa gdańskiego, wyd. K. Ciesielska, I. Janosz-Biskupowa, Warszawa-Poznań-Toruń 1985, s. 73; D. Piasek, Dzieje Łęczyc oraz Godętowa, Wielistowa, Niedarzyna, Węgorni i Dąbrówki Wielkiej od pradziejów do współczesności, Wydawnictwo Region, Gdynia 2022, s 29..