W 1510 w Stwolnie nie odnotowano upraw ale jedynie kołodziejów, nie posiadających żadnego łanu. W 1563 odnotowano we wsi pobór podatków. W 1566 miał miejsce pobór od 8 zagrodników po 2 grosze. W 1581 pobrano podatki od 2 półłanków, 7 zagrodników oraz jednego komornika.
Miejscowość leżała w pobliżu granicy Wielkopolski i Śląska. Zachował się opis jej przebiegu z 1531. Granica biegła środkiem Mokrej Strugi aż do kopca narożnego na końcu zapustu Dębno przy nieruchomej rzece Orli. Kopiec ten dzielił wsie Szymanowo oraz Stwolno leżących w Wielkopolsce oraz Korzeńsko znajdującej się na Śląsku. Dalej granica biegła wzdłuż rzeki Orli do drogi z Dębna do wielkiego boru, idąc w lewo w stronę lasu zwanego Czarny Las, który należał do Korony Królestwa Polskiego aż do lasu Brzekowa. Granica przechodziła dalej przez las Łąkta aż do kopca stojącego na końcu Czarnego Lasu i stąd w linii prostej do kopca narożnego przy drodze z Wielkopolski do Żmigrodu przez las zwany Vustii. Kopiec ten dzielił wielkopolskie Stwolno, Golejewo, Golejewko i Pakosław oraz Żmigród znajdujący się na Śląsku. W 1591 pod wsią Stwolno odnotowano las z drzewami bartnymi zwany Karbel oraz bagnisty las Moczyce.