Jan Polak, łac. Johannes Polonus niem. Jan Polack (ur. 1435 w Krakowie?, zm. 1519 w Monachium) – malarz późnego gotyku. Jeden z ważniejszych twórców działających wówczas na terenie Bawarii, gdzie zostawił bogatą spuściznę artystyczną.
Życiorys Do Bawarii przybył prawdopodobnie w 1475 w orszaku ślubnym Jadwigi Jagiellonki, (1457–1502) córki Kazimierza Jagiellończyka, która wyszła za syna księcia Bawarii i Landshutu Jerzego Bogatego (panował w latach 1479–1503). Pierwszymi znanymi dziełami artysty jest powstały w 1479 cykl malowideł ściennych w prezbiterium kościoła Św. Wolfganga w Pipping zamówione przez Zygmunta, księcia Bawarii-Monachium (zm. 1501). W 1482 został po raz pierwszy zanotowany w monachijskiej księdze podatkowej. Od 1485 roku został malarzem miejskim w Monachium. W jego twórczości widoczne są wpływy szkoły małopolskiej XV wieku, pozostaje także pod wpływem kręgu malarzy frankońskich, czy bawarskich jak Mistrz Ołtarza w Pollinger oraz Mistrz Ołtarza z Tegernsee. Był jednym z najważniejszych malarzy działających w Monachium. Prowadził tam duży warsztat w latach 1480–1519, zaś w latach 1485–1519 był reprezentantem czterech głównych gildii miejskich.
Twórczość Sądząc na podstawie dzieł Polaka, wraz ze znanymi nam dziś z danych archiwalnych, artysta był płodnym malarzem.