Wówczas katarzynki w pośpiechu wyjęły z grobu 18 kości Reginy, umieściły w lnianym worku i przeniosły do oratorium domu zakonnego. Tego samego roku zmarła przełożona generalna s. Teresa Koll i do jej trumny został włożony worek z kośćmi matki założycielki zgromadzenia, po czym trumna została złożona w kościele św. Katarzyny w Braniewie. W 1929 podziemia kościoła zostały otwarte w związku z pracami przy zakładaniu ogrzewania i kości zostały przeniesione do oratorium domu zakonnego przy ul. Klasztornej 3. 1 czerwca 1933, z okazji 350-lecia założenia zgromadzenia, szczątki jej założycielki wyjęto i umieszczono w relikwiarzu wykonanym ze szkła i srebrnej blachy. W 1935 r. relikwiarz przeniesiono do nowego klasztoru „Regina Coeli” przy obecnej ul. Moniuszki 7, i umieszczono w oratorium na pierwszym piętrze, naprzeciw zakrystii. W czerwcu 1941 relikwiarz przeniesiono w inne miejsce klasztoru, gdyż klasztor przeznaczono na szpital polowy, a oratorium na gabinet lekarski. Następnie, po rozpoczęciu bombardowań miasta, do schronu. W lutym 1945 katarzynki uciekając przez nadciągającym frontem zabrały je ze sobą i powierzyły na przechowanie proboszczowi Janowi Westpfahl w odległym o 15 km Heiligenbeil (obecnie Mamonowo). Ksiądz wykopawszy dół przed budynkiem, w którym mieszkał, ukrył relikwiarz wraz z monstrancją i kielichami.